عرفه ...

** بسمک المعشوق ای عاشقترين **

 

... عرفه ...

                             

 

روز نهم ذي الحجه به عرفات برو و در آنجا توقف كن. وقوف! اما نه مى‏گويم وقوف درعرفات. وقوف در اينجا ركود و در جا زدن نيست‏ بلكه تحرك و نشاط است. وقوف درعرفات به منزله شناخت و عرفان انسان به معارف الهى است. بدان! خداوند به نيازهاى تو واقف است و هم اوست توانا بر نيازهايت. خود را به او بسپار و بنده او باش. اما "عرفات" سخن از شناخت است.

عرفات ‏است كه ‏معرفت ‏بين آدم و حوا در اين مكان صورت گرفت و آدم به گناه اعتراف كرد.

ابراهيم نداى "عرفت، عرفت" سر داد.

عرفات سرزمين اشك و دعاست.

عرفات سرزمينى است كه خداوند به خاطر اشكها و دعاهاى زائران به فرشتگان مباهات مى‏ورزد.

سرزمينى كه گناهان در آن بخشيده مى‏شوند.

سرزمينى كه خيال بخشيده نشدن در آن، خود گناه بزرگى است. حتى كسانى كه هنوز متولد نشده‏اند، اميد است مورد لطف قرار گيرند.

عرفات سرزمينى است كه به عرصات قيامت ماند كه خلايق همه جمعند و هركس به دعا مشغول، و در انتظار رد و قبول، بيرون دروازه‏اند. مى‏خواهند نزد مولايشان حضور يابند. ابتدا بايد پشت در بايستند تا اجازه ورود بگيرند. بايد بنالند تا به حرم(مشعر) راه يابند چقدر بنالند؟ چگونه بنالند؟... تا ننالند به حرم راه نيابند آنگاه كه پاك شوند، وارد حرم شوند. خانه خدا پاك است و مهمان پاك مى‏پذيرد.  پس دعا كنند.

روز عرفه  روز دعاست. انسان جز دعا مالك چيزى نيست نه تنها مالك مال نيست ‏بلكه مالك اجزاء و جوارحش نمى‏باشد. ما جز تضرع و دعا سلاحي نداريم ، دشمن درون ما تنها با اشك رام مى‏شود. و "سلاحه البكاء". يا از ترس جهنم مى‏نالد يا گريه شوق دارد كه چرا به بهشت نرسيده، چرا از هجرانش ننالد؟

عرفات سرزمينى است كه بهترين مردان خدا در آن توقف كرده، دعاها و اشك‏ها داشته اند، و در هر سوى اين دشت ردّ پاى مهدى است.

عرفات با اشكهاى مقدس سيدالشهدا ابا عبدالله الحسين‏ عليه السلام در روز عرفه به هنگامه خواندن دعاى عرفه متبرك‏تر شد.

اماما! در اين دشت چه خواندى؟ كه هنوز دشت، از نام تو عرفان دارد. شب از ياد تو عطرآگين است. آسمان رنگ خدايى دارد. سنگهاى جبل‏الرحمه همه نالانند. سرزمين، سرزمين شهادت، معرفت و عرفان است مى‏داند چه كسى بر روى آن گام مى‏نهد. چرا آمده؟ چگونه بر مى‏گردد؟  "اى حسين"‏ اى مرد عرفان در دعاى عرفه چه گفتى كه حاجيان همه گريانند؟

سُبحانَكَ اللهُمَ وَ بِحمدِك لا الهَ الاّ اَنْتْ عَمِلْتُ سوء وَ ظَلَمْتُ نَفْسي وَ اِعْتَرِفْتُ بِذَنبي اِغْفرلي اِنَّكَ اَنْتَ اَلغَفور الرّحيمْ

خداوندا با ستايشت تو را تسبيح مي گويم جز تو خدايي نيست كار بد كردم و بخود ظلم نمودم به گناه خود اعتراف مي كنم تو مرا ببخش كه تو بخشنده مهرباني

 

خدايا، من در آن حال كه بى‏نياز و توانمندم، به تو نيازمندم، پس چگونه در حال فقر نيازمند تو نباشم. خدايا من كه در عين‏ دانايى، نادانم، چگونه در حين جهل، نادان نباشم!

خدايا! چقدر تو به من نزديكى و من از تو دورم! و چقدر نسبت ‏به من مهربانى. پس چيست كه بين من و تو حجاب افكنده است!؟

خدايا، هر گاه گناهانم مرا گنگ گردانيد، كَرم تو زبان مرا گشود و هرگاه كه صفات ناپسندم مأيوسم ساخت، الطاف بى‏پايانت‏ مرا به طمع واداشت!

خدايا، رشته اميدم از تو نمى‏گسلد گرچه تو را سركشى نموده‏ام وهرچند تو را عبادت كنم باز دهشت مرا رها نمى‏سازد. كاينات مرا به سوى تو رهنمون مى‏گردند و يقينى كه به كرم تو دارم مرا به‏ سويت مى‏كشاند.

خدايا! چگونه رداى بينوايى درنپوشم، در حالى كه مرا درجايگاه فقرا نشانده‏اى و چگونه خويشتن را فقير بنامم با آن كه‏ تو با بخشش خود بى‏نيازم ساخته‏اى!


دعای عرفه - شيخ حسين انصاريان

خوشا بحال كسى كه پس از غروب عرفه كه از گناهان پاك شود، بار ديگر گناه نكند. امام صادق‏ عليه السلام فرمود: "هنگامى كه روز عرفه به پايان انجاميد و شب فرا رسيد، فرشتگان به دوش انسان زده و مى‏گويند "اى زائر خانه خدا گذشته‏هاى تو بخشيده شد، مواظب باش كه در آينده، چگونه‏اى؟ سلام بر كسانى كه غروب عرفه را در عرفات درك كرده، و به جايى رسيده‏اند كه بفرموده رسول خدا خداوند فرشتگان را براى بخشش خود گواه گرفته و مى‏فرمايد: "اشهدكم انى قد غفرت لهم."

 

التماس دعای فراوان ...
اللهم عجل لوليک الفرج

  
نویسنده : مجنون ... ; ساعت ٥:٥٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ،۱۳۸۳