... اثرات مبتلا شدن به مصيبت اباعبدالله

** هو الرحمان **

 

چندی پيش توی تهران فردی بنام (مرحوم) سيد کريم محمودی تهرانی کفاشی داشت. مرد بسيار متواضع و آبرومندی بود که نون دست رنج خودش رو می خورد. زهد يگانه ای داشت. از عاشقان آقا امام زمان (عج) بود٬ خيلی عجيب ارتباطی داشت با آقا. ما در زندگينامه هيچ کسی نخونديم که کسی با امام زمان (عج) شوخی داشته باشه! ولی اين سيدکريم اينگونه بود:

يکبار مشکلات مادی زياد ميشه و پول اجاره خونه چند ماه رو نداشت. صاحبخانه با اينکه مرد محترم و خوبی بود ولی اينبار به سيد کريم گفت من خونه ام رو نياز دارم و در جواب سيد برای مهلت ديگری تا پيدا کردن جايه ديگه ای گفت: ديگه بچه هام بزرگ شدن و خونه رو نياز دارم. ديگه راضی نيستم توی خونه من باشی!  با شنيدن اين حرف سيد سريع وسايل و اسباب منزل رو جمع کرد و از خونه اون اومد بيرون ولی چون جايی رو نداشت همان جا کنار کوچه با يک پرده ای پوششی برای اهل و عيالش درست کرد تا بره دنبال جايی. در اين ميان امام زمان (عج) به دیدنش آمدند و فرمودند: سيد دنيا هميشه دار بلاست و بايد در مشکلات و سختيها مدارا کرد. ايشون هم به امام رو کرد و گفت: هرچی شما بگين٬ شما زياد بلا کشيدين٬ ولی مستاجری نکشيدين!!

اين سيد بزرگوار بطور مکرر خدمت امام زمان (عج) ميرسيدند٬ گاهی هر هفته. از چنين فردی پرسيدند که شما چيکار کردين٬ چی شد که اينجوری شدی؟ ميگوید من عاشق ديدن امام زمان (عج) بودم. يکشب پيامبر اکرم (ص) را در خواب ديدم. حضرت فرمودند: اگرميخواهی راه برايت باز شود٬ صبح و شب برای حسينم گريه کن! ايشان يکسال صبح و شب برای امام حسين (ع) گريه کرد تا به اون درجه رسيد.

آدم زيارت ناحيه مقدسه رو بخونه و دقت کنه به معنای اون. اين روضه امام زمان (عج) است برای امام حسين (ع)  و واقعا جانسوز است. آنجا داره که آقا هر صبح و شب برای امام حسين (ع) گريه ميکنند و اگر اشکشان خشک بشه خون گريه ميکنند. مصيبت اباعبدالله (ع) خيلی عظيم است و گريه در عزای اون حضرت کليد و راه گشای ماست٬ و اين همان مبتلا شدن به مصيبت و بلای امام حسين (ع) است و يکی از مراحل سلوک عاشورايی است.

{توجه : آرزوی ديدن امام خوبه ولی نبايد هدف بشه. هدف رضايت است.}

 

واسئل الله بحقکم و بشأن الذی لکم عنده ان يؤتينی بمصابی بکم افضل ما يؤتی مصاباً بمصيبته

 

  
نویسنده : مجنون ... ; ساعت ٤:٥٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٥ اسفند ،۱۳۸۳